Dag 21: Auditieve training

Woensdag 24 februari 2016

Lieve lezers,

Wat vloog de dag weer voorbij vandaag! Mijn neus rook deze morgen regen en ook het weerbericht op mijn gsm gaf regen aan. Ik besloot om de taxi te nemen omdat ik geen zin had om weer kletsnat toe te komen op stage en ook weer kletsnat terug thuis te komen. Dan was ik zeker ziek geweest! Typisch wanneer je dringend een taxi nodig hebt, moet je heel lang wachten voor hij komt opdagen. Wanneer je nog even snel wat dingen moet doen, maar de taxi  al gebeld is, dan staat die er binnen 2 minuten. Deze morgen was het dus lang wachten en ik was maar juist op tijd aangekomen in de Louis Brailleschool. Dit is gelukkig niet erg want met ernstige regenval komen de meeste leerlingen en leerkrachten te laat omdat de straten onder water staan. Het was dus geen ramp dat ik een beetje later was dan anders. Vandaag gaf ik weer individuele begeleiding aan C.. Dit doe ik elke dinsdag van 08.00u tot 12.30u. Ik probeer de dag zo in te vullen dat C. voldoende variatie heeft in de lessen. Hij geraakt dan minder snel afgeleid en heeft er ook meer plezier in wanneer er vaak wordt afgewisseld. De dag begint altijd met liedjes en een gebed. Omdat ik de liedjes niet ken, vroeg ik aan C. of hij de liedjes wou zingen en het aan juf Sara wou leren. Dit deed hij met veel plezier! Ik trommelde ondertussen op de tafel en neuriede mee met het lied want ik ken geen enkele tekst van de liedjes die elke morgen worden gezongen. Ook het ochtendgebed ken ik niet. Het is ongeveer hetzelfde als in België, maar aangezien ik geen godsdienst heb gevolgd op school en weinig interesse heb ik het religieuze gebeuren, ken ik deze tekst niet. C. gaf zelf aan om een gebed te doen en deed dit ook hardop. Supergoed van hem dat hij dit wilt leren aan mij! Zo leren we van elkaar! Ik zal in de toekomst de liedjesteksten en het gebed opschrijven zodat ik ook 's morgens kan meedoen met de leerlingen en de juf. Dit toont mijn interesse in de dagelijkse rituelen van de school. 

Na het ochtendritueel startte ik met een taallesje. Ik wist niet of C. het alfabet kon dus ik testte dit met behulp van een lied waarin het alfabet gezongen wordt. Hij kent het alfabet van voor tot achter dus dat was wel een opluchting voor mij dat hem dit al aangeleerd is. Hij zong goed mee met het lied en hij had zelf ook nog een eigen versie. Aangezien hij het alfabet kent, probeerde ik hier een oefening op te maken. Ik vroeg aan hem of hij woorden (namen, voorwerpen, dieren,..) kende die beginnen met de letter A en hij dit ook kon zeggen tegen mij. Al snel bleek dat hij het alfabet wel kent, maar dat hij de betekenis van de letters niet kent. Hij heeft het uit het hoofd geleerd, maar de betekenis is verloren gegaan. Dit vind ik heel jammer! Hij kent het zo goed, maar niets hielp om hem de betekenis van de letters te leren. Als ik woordjes zei die begonnen met de letter A (bijvoorbeeld: appel, appelsien, aap,...) zei hij deze gewoon na. Hij kon geen nieuwe woorden geven terwijl hij wel voldoende ontwikkelt is op taalgebied. Hij praat met mij, de andere leerlingen en de juffen. Hij kent dus wel degelijk de woorden, maar hij kan geen woorden zeggen die beginnen met bepaalde letters. Ik werd hier niet boos om en ik bleef heel rustig. Toch waren er binnenin frustraties. Frustraties omdat ik niets kon doen om hem vooruit te helpen. Ik had zoveel geprobeerd, maar niets leek te helpen. Ik wil hem niet volledig opgeven omdat het vandaag niet lukte, maar ik wil in de komende individuele begeleidingssessies hier wel werk van maken om vooruitgang te boeken in zijn schools leren. 

Van 09.00u tot 10.00u had ik een rekenles gepland. Ook hier weer hetzelfde probleem zoals bij het alfabet. Hij kan tellen tot 20, maar hij kent de betekenis van de cijfers niet. Hij telt heel vlot, maar hij kan niet op zijn vingers tellen of hij kan geen blokjes, kralen,... tellen. Wanneer ik hem begeleidt bij het tellen op zijn vingers, zegt hij mij gewoon na, maar zelfstandig lukt het niet. Als ik vraag aan C. om mij 2 blokken te geven dan krijg ik er 2, maar dan blijft hij blokken bijgeven. Hij weet dus niet waar het aantal 2 stopt. Ik had van alles geprobeerd: tellen op het tellen, tellen op zijn vingers, tellen op mijn vingers, tellen met balpennen, tellen met blokken enzovoort. Hij had er wel plezier in om met zoveel materialen te werken, maar bij mij frustreerde dit ook omdat ik hem niet kon helpen. Ik vind dit zo jammer!

Oefenen met het telraam

Daarna stond er geluidenmemory op de planning. Dit is een memoryspel zonder prenten, maar met geluiden. Het doel is hetzelfde: twee dezelfde potjes vinden die hetzelfde geluid maken. Ik wist op voorhand niet of C. dit kon, maar ook dit wou ik eens uittesten. Ik vind het altijd interessanter om zelf te zien of iets al dan niet lukt of  in plaats van het onmiddellijk te gaan vragen aan de juf. De geluidenmemory was duidelijk te moeilijk voor hem. Sommige potjes kon ikzelf moeilijk onderscheiden. Hij vond het leuker om muziek te maken in plaats van dezelfde te zoeken. Ik besloot mijn les dus te veranderen in een auditieve training. Ik nam een van de potjes (ik denk dat er steentjes inzaten), ging ergens in het lokaal staan en C. kreeg de opdracht om mij te zoeken en dus naar mij toe te komen. Wauw, fantastisch! Hij deed dit supergoed en hij vond het heel leuk om te doen. Om het aan te brengen op een speelse manier, kietelde ik hem wanneer hij mij gevonden had. Ik bevestigde hem ook door te zeggen dat hij dit goed had gedaan en dat hij supersnel was. Hij wilt altijd een extra bevestiging door een high five te vragen. Prachtig om te zien hoe gelukkig C. wordt van een high five! Ik gaf hem een extra opdracht door hem te laten dansen en te schudden met de potjes, maar gekoppeld aan positiebepalingen (omhoog, omlaag, opzij). Ook dit deed hij heel goed!

Geluidenmemory

Positiebepalingen oefenen

Tot slot het laatste lesuurtje. Het aanleren van een versje dat ook gekoppeld is aan positiebepalingen (langs elkaar, in elkaar, op elkaar,...). Lotte, een van mijn huisgenoten, heeft mij geholpen om een simpel en kort opzegversje te schrijven. Een versje wat niet te moeilijk is en waar ook gebaren bij gedaan kunnen worden. 

1234 vingertjes en een dikke duim

handje hier en handje daar

twee handjes op elkaar

handje hier en handje daar

twee handjes in elkaar

handje hier en handje daar

twee handjes naast elkaar

Het duurde niet lang voordat hij al enkele woorden kon opzeggen en hier ook de gebaren bij kon doen. Bij "1234 vingertjes" zei C. "12345 vingertjes". Dit zijn allemaal kleine dingen die door herhaling wel veranderd kunnen worden. Mijn doel is om C. dit versje volledig aan te leren zodat hij dit zelfstandig kan opzeggen en met gebaren erbij. Door dit wekelijks te herhalen, zal dit zeker lukken! Hij vroeg of hij ook nog even mocht puzzelen. Natuurlijk! Dit is goed om zijn fijne motoriek te oefenen dus ging ik een puzzel halen zodat hij zich hier even mee kon amuseren.

Puzzelen

Om 11.00u kregen we van juf Graciella iets te eten. Het is blijkbaar de gewoonte op de scholen in Suriname om iets uit te delen aan collega's en leerlingen. In België wordt dit ook gedaan, maar niet zo extreem als in Suriname. Al de leerlingen kregen een doosje met patat (frieten), een kippenbout, ketchup en mayonaise. De collega's kregen een protie bami. Er waren niet genoeg doosjes bami waardoor ik ook patat kreeg. Jammer genoeg was dit echt niet lekker! Er zat een rare smaak aan. Ik denk door de olie en bepaalde kruiden. De kippenbout was wel lekker! Het was raar dat iedereen op dat uur al een warme maaltijd kreeg voorgeschoteld! Ik wist ook niet hoe ik de juf proficiat moest wensen. Ik vroeg dus wat hier de gewoonte is omdat we in België drie kussen geven. Iedereen zei dat ik dit mocht kiezen dus gaf ik maar drie kussen op haar wang. Ik denk wel dat ze het een beetje raar vond dat wij dit zo doen.

Mmmm! Dat vond deze kleine lekkerbek wel lekker!

Om 12.30u was het alweer tijd om naar huis te gaan. De schooldagen gaan hier zo snel omdat er enkel in de voormiddag les is. Wat was ik blij dat ik 's morgens de taxi had genomen! Het regende nog harder 's middags! Mijn buik grommelde ondertussen zo hard van de honger dat ik blij was om terug thuis te zijn. Na enkele lekkere toastjes trok ik mij terug op mijn kamer. Ik dacht om een dutje te doen, maar dit dutje duurde langer dan verwacht. Ik heb drie uur geslapen, maar dit deed zo deugd! Ondertussen was die lieve Charlotte al begonnen aan het avondeten. Supertof dat zij al alles had voorbereid! Mijn taak was enkel om de steak te bakken. Geen makkie hoor! Een oud vuur, versleten pannen en een onbekende steak. Alles doen met de middelen die ik heb, wat een uitdaging! Het heeft mij gesmaakt hoor! Een lekkere, sappige en malse steak met aardappelen en brocoli. Hier nog een zelfgemaakt kruidensausje over en een beetje appelmoes. De perfecte combinatie!

Dikke kus
xxxxxxxx

Dag 20: Start van de derde week stage

Maandag 22 februari 2016

Lieve lezers,

De start van mijn derde week stage op de Louis Braille... Wat een ochtend... Regen regen regen en nog veel meer regen! Ik besloot toch om te vertrekken, maar ik kwam er al gauw achter dat mijn regenjas niet waterdicht was. Ik kwam dus kletsnat aan op mijn stage. Kleren, haren, schoenen,... alles was nat. Gelukkig heb ik elke dag zuivere kleren mee omdat ik mijn benen en armen moet bedekken. Fietsen in een lange broek en blouse met lange mouwen? Doe ik niet aan mee. Dus geluk bij een ongeluk. 

Mijn planning was zo gemaakt dat ik vandaag individuele ADL-lesjes zou geven aan de drie leerlingen van de zorgklas. Ik had al snel door dat er sommige leerlingen afwezig waren voordat de schoolbel ging. Toevallig waren dit twee leerlingen van de zorgklas waardoor ik dus maar één ADL-lesje kon geven en dus ook maar één lesuur was vol gepland. De les ging weer over het thema hygiéne en verzorging omdat dit toch een aandachtspunt moet zijn bij sommige kinderen. Het ging vandaag over 'tanden poetsen' en 'neus snuiten'. Het lijkt alsof ik veel van hetzelfde herhaal, maar dit is niet zo omdat ik dezelfde thema's aanhaal bij verschillende klasgroepen. Jammer genoeg werd mijn les ook onderbroken omdat B. naar JTV (Jeugd Tandverzorging) moest. Daar zat ik dus... Ik wist helemaal niet wat ik moest doen omdat ik ook niet zomaar een leerlingen kan weghalen uit een klas. Zij volgen ook een leerplan waar zij aan moeten voldoen dus dit was niet aan de orde. Terwijl ik wachtte op B., maakte ik van de gelegenheid gebruik om even in gesprek te gaan met Sandra. Eén van de AOB-begeleiders. Ik zou met haar wekelijks bespreken wanneer ik kan meegaan naar de reguliere scholen. Op deze gewone scholen zitten leerlingen die blind of slechtziend zijn, maar wel ondersteund worden door de begeleiders van de Louis Braille School. Zij raadde mij aan om eerst van de gelegenheid gebruik te maken om de leerlingen te leren kennen voordat ik mee zou gaan met de ambulante begeleiding. Vrijdagavond van 18.00u-19.30u is er een bijeenkomst van al de uitgenodigde leerlingen. Er zal een evaluatiegesprek plaatsvinden over hoe het eerste semester is verlopen en hoe, tot nu toe, het tweede semester verloopt. Het is ook een gezellig samenzijn met eten en drinken (typisch Suriname) waardoor dit de ideale kans is om de kinderen te leren kennen. Daarna ging ik even naar het schoolhoofd om mijn planningen van de komende maanden af te geven. Zij vroeg ondertussen aan mij of ik de nieuwe stagiaire (Melissa) een rondleiding kon geven op de school omdat Jorda (de persoon die dit normaal doet) druk bezig was met andere dingen en dus geen tijd had om dit te doen. Ik vond dit niet erg om te doen,  eigenlijk een beetje een eer omdat ik zelf nog niet lang stage doe. Ik weet ondertussen zelf nog niet wat de namen zij van iedereen. De werking heb ik wel al onder de knie en ik weet ongeveer wel wat iedereen doet. Melissa gaf me de indruk dat ik de rondleiding goed gedaan had en dat ik ook voldoende informatie gaf. Ik had me wel alvast geëxcuseerd voor als er nog dingen waren die ik eventueel vergeten was.


B. was eindelijk terug waardoor ik mijn ADL-les kon verderzetten. Ik had een nieuwe tandenborstel en tandpasta mee voor iedereen. Dit kan dan op de school blijven zodat de leerlingen het zeker niet vergeten wanneer ze nog eens een les krijgen over tanden poetsen. Voordat B. weg gehaald werd uit het lokaal, was ik gestart met een versje. Knap hoe hij zinnen kan onthouden en zeggen na één keer te horen! Op sommige woorden legde ik een nadruk of vervormde ik mijn stem. Zelfs dit imiteerde hij. Dit was wel een grappig moment. Ik begon te lachen en hij dus ook. Hij had er echt plezier in om mij te imiteren :D. Na het versje ging ik verder met de beleving van de tandenborstel en de tandpasta. Hij mocht aan de haren van de tandenborstel voelen en zeggen of ze hard of zacht waren. Hij mocht zelf de tube tandpasta openen en proeven van de twee soorten die ik had meegebracht. Hij mocht hier uit kiezen zodat zijn beleving ook aangenaam zou zijn. Tijdens de beleving ging ik in dialoog met hem en stelde enkele vragen. Bijvoorbeeld: Wanneer poets jij je tanden? Welke tandpasta gebruik je thuis?,... Tijd voor de praktijk! Hij mocht zijn tanden gaan poetsen zodat ik goed kon observeren en dus ook het beoordelingsformulier kon invullen. De nieuwe stagiair Melissa was aan het observeren. Ook Helene (zij geeft individuele begeleiding aan B.) ging mee om te observeren. Ik vond dit erg druk. Drie juffen voor één leerling. B. was helemaal afgeleid en begon zich aan te stellen. Extra hard tegen de muur spuwen, overal tegen hangen, niet luisteren,... Het hielp ook niet dat Helene er de hele tijd tussen kwam. Dit was misschien niet slecht bedoeld van haar, maar er was wel afgesproken dat ik de les zou geven zodat zij de kans zou krijgen om haar eigen leerling te observeren. Het werd een beetje van mij overgenomen en ik werd onderbroken waardoor de les eigenlijk niet goed verlopen was. Bij mijn volgende ADL-les met B. zal ik dit opnieuw opnemen zodat ik ook goede en duidelijke informatie heb om alles correct aan te duiden op het beoordelingsformulier.

Ik heb ook weer en nieuwe uitdaging gekregen. Zoals eerder vermeld, mag ik meedoen met de ambulante werking op de reguliere scholen. Er zijn nog geen informatiefiches over deze leerlingen. De informatie is aanwezig, maar moet wel nog in een document, met een vast sjabloon, gegoten worden. Ik heb deze taak, samen met Melissa, gekregen om dit in orde te brengen. Jeanette (de coördinator van de AOB-begeleiders) heeft het erg druk en wilt dit graag zo snel mogelijk in orde brengen. Ze koos ons er specifiek uit om dit te doen. Heel fijn! Ik mag dus eigenlijk ook administratief werk doen, maar wel met het voordeel dat ik meer te weten zal komen over de leerlingen op de reguliere scholen. Ik mag dus dit in orde maken en ook de enquêtes van de SOOS-groep. Deze enquêtes zijn niet meer up to date waardoor de informatie niet meer volledig of niet correct is. Vanaf nu kan ik op donderdag (SOOS-dag) gericht tewerk gaan omdat er 54 leden zijn en dus van 54 leden de formulieren in orde moeten zijn. Dit is een grote klus, maar ik kijk er erg naar uit omdat het zeer interessant is om via deze weg met de mensen in contact te komen. Voor de leden zelf is dit ook een fijne manier om in gesprek te gaan met iemand die ze nog niet zo goed kennen en om sociale isolatie tegen te gaan. Al bij al vond ik het een vreemde stagedag. Ik had, toen ik terug thuis was, het gevoel dat ik heel veel gedaan had, maar ook weer niets...

En dan... Weer een helse fietstocht naar huis. We vertrokken met een schitterend zonnetje en onderweg moest ik stoppen om mijn regenjas aan te doen. Eenmaal terug thuis was ik kletsnat! Het water stond in mijn schoenen, mijn kleren waren helemaal nat (zelfs mijn ondergoed),... De straten stonden blank dus ik kon niet anders dan door zowel de regen als door de plassen te fietsen. Mijn mascara begon uit te lopen waardoor dit terecht kwam in mijn oog. Gelukkig heb ik twee ogen en kon ik er nog één gebruiken. Ik heb buiten al bijna al mijn kleren moeten uitdoen omdat ik anders een zwembad mee naar binnen bracht! Ik was zo moe dat ik, met mijn handdoek rond mij, in slaap ben gevallen op mijn bed. Na een uurtje rusten kon ik er weer tegen. Ik had het echt koud ondanks dat het 27 graden was. Dat zal wat zijn als ik terug ben in België. Het fleecedekentje zal nog een tijdje moeten blijven liggen denk ik!

De dag eindigde met zelfgemaakte (en superlekkere) pannenkoeken!

Dikke kus 

xxxxxxxx

Dag 19: Enge momenten...

Zondag 21 februari 2016

Lieve lezers,

Wat een spannende avond was het zaterdag (20/02/2016)! We zaten gezellig buiten aan onze blog te werken terwijl opeens Sandy (de eigenaar) buiten rondliep met een zaklamp en Moxy, de hond, bij zijn zijde. Ik wist niet wat er gebeurde want het was te donker om te zien. Toch liet Sandy blijken dat er iets aan de hand was want hij liep op en neer door de straat en ging af en toe een kijkje nemen bij de buren. Charlotte en ik waren de enigsten die buiten zaten want de rest was al gaan slapen. Het duurde niet lang voordat wij ook binnen waren omdat we teveel bang hadden. De aflevering van Temptation Island werd af en toe stopgezet om eens te gaan gluren door het raam. Nog steeds niet veel te zien. Ik zette de deur op een kier en maakte een glimp naar buiten. Sandy zei: “Slaapwel, ga maar naar binnen!”. In mijn hoofd begon het al te borrelen. Ai ai, wat zou er aan de hand zijn? Het is zo te zien wel serieus? Hij geeft duidelijk aan dat we binnen moeten blijven,… We hadden de schrik goed te pakken dus we probeerden alles van ons af te zetten door toch maar verder te kijken naar TI. Tot we opeens een schaduw zagen lopen voorbij het raam. Weg waren we! Hup naar boven, licht aan en met twee op de kamer. Nog eens af en toe uit het raam kijken, maar nog steeds niets te zien. We besloten maar om te proberen slapen zodat we toch voldoende nachtrust zouden hebben. De volgende ochtend werd ons verteld (door Sandy) dat er bij de buren, langs ons, was ingebroken. Hij was wel een kijkje gaan nemen, maar hij had niemand gezien en was ook niet tot bij de voordeur gegaan. De voordeur was naar het schijnt geforceerd en de politie is bijna de hele dag bij de buren geweest. Ik ga toch proberen om mezelf niet te veel schrik aan te jagen want dan slaap ik 3 maanden lang niet meer. Iedereen moet wel zijn fiets op slot doen zodat deze niet gestolen kunnen worden. Alhoewel dit het minste van mijn zorgen is. Ik hoop dat dit niet gebeurt in het huis waar wij verblijven!!

Op zaterdavond hebben Charlotte en ik ons weekmenu gemaakt waardoor we wel naar de winkel moesten om inkopen te doen. Natuurlijk begint het te regenen op het moment dat we willen vertrekken naar de Tulip. Onze enige oplossing was dus weer om een taxi te nemen. Gelukkig dat dit niet duur is of we waren op dit moment al arm geweest! Een ritje naar de supermarkt kost 7,5 SRD. Dit is ongeveer 1,35 euro en dit moesten we nog eens delen door 3. Kunnen we haast niet voor sukkelen en we bleven tenminste droog! Door een probleempje aan de kassa was onze spinazie en onze ijsjes al bijna gesmolten. Wat duurde dat lang! En daar sta je dan met diepvriesproducten… Eind goed al goed, heelhuids thuis geraakt en alles snel in de vriezer gestoken!

Op zondag is het poetsdag, dus ook vandaag was het tijd voor de grote kuis. Wat een smerigheid als je met 10 mensen onder 1 dak woont. Bovendien is niet iedereen even proper waardoor ik mij nog meer erger. Etensresten in de pompbak, spullen laten slingeren, kruimels op het aanrecht, de tafel niet afvegen enzovoort. Gelukkig kan ik mijn eigen kamer wel proper houden omdat hier niemand komt. Na eens goed te vegen en te dweilen, ben ik ook maar begonnen aan het toilet boven. Dit was ook een vieze boel! Ik voel me onmiddellijk beter als ik weet dat er gepoetst is en als er een frisse geur hangt, Zalig! Meer moet dat niet zijn. 

Het was ondertussen al bijna 14.30u toen ik eindelijk begon voor te bereiden voor mijn stage. Van de warmte wordt ik snel afgeleid! Dan eens gaan drinken, dan iets eten, dan weer naar het toilet, dan eens babbelen met iemand enzovoort. Soms komt er dus van de voorbereiding niet veel in huis. Na enkele schriftelijke voorbereidingen ben ik begonnen aan een voorbereiding voor de individuele begeleiding. C., die ik individueel begeleidt, heeft nog geen braille geleerd omdat ze hem, zo goed als, opgegeven hebben. Ik wil niet hetzelfde doen en ik wil toch proberen hen enkele letters braille aan te leren voor ik terug vertrek naar België. Ik zal beginnen bij de letters A,B, C niet, D,E,F en G. Ik zal hem deze letters aanleren door middel van het pinnetjesbord. Dit is een bord dat onderverdeel is in verschillende vakken. Elk vak staat voor één letter. In elk vak staan 6 gaatjes. Hierin kunnen de pinnetjes gestoken worden. Het principe, om Braille aan te leren, is gemakkelijk. De basis van het Brailleschrift zijn 6 punten. Om een iemand braille aan te leren, zeg je het volgende: “De letter A is punt 1”, “De letter B zijn punten 1 en 2”,…

Basisprincipe van het Brailleschrift

Het Braille-alfabet

Het pinnetjesbord

Om op een speelse en leuke manier kennis te maken met een Braille-alfabet heb ik een kubus in elkaar geknutseld waarop enkele letters van het alfabet staan. Het doel van deze kubus is dat C. hiermee gooit/rolt, voelt aan de bolletjes en dan namen/voorwerpen/dieren/... kan opnoemen die beginnen met de letter die hij heeft gevoeld. In Suriname moet ik creatief zijn met de materialen die ik ter beschikking heb. Afdrukken en materialen kopen, gaat op zich wel, maar ik wil eens proberen te werken met de materialen die ik zo kan vinden zonder extra kosten te maken. Dit wilt niet zeggen dat het doel niet bereikt kan worden!

De avond maakten Charlotte en ik gezellig door een mooie film (The Longest Ride), een lekker zakje Casave chips en een fris Parbo-biertje. Genieten!

Dikke kus

xxxxxxxx

Dag 18: Neotropical Butterfly Park in Lelystad

Zaterdag 20 februari 2016

Lieve lezers, 

Vandaag stond de vlindertuin, in het Neotropical Butterfly Park, op het programma. Ik had al eens een folder gezien en gelezen hierover dus het leek me wel de moeite waard om hieraan een bezoekje te brengen. Onze taxichauffeur besloot er een leuke rit van te maken. Alhoewel hij er ook een snelle rit van gemaakt heeft want hij hield zich niet aan de snelheid. Gelukkig zijn we met z'n allen veilig aangekomen in het park en kon onze tour beginnen.

We werden vriendelijk ontvangen door een jonge vrouw en een mooie uilenvlinder. We werden warm gemaakt door een woordje uitleg over het park. Onze tocht kon beginnen!

Eerste stop: het insectenmuseum en de panorama. Het was heel interessant om te zien hoeveel soorten vlinders, kevers, spinnen, sprinkhanen,... bestaan. De mooie kleuren en groottes van de vlinders vielen mij meteen op. Ik wist helemaal niet dat er zulke vlinder bestonden. Natuurlijk wou ik ook de andere insecten bestuderen. Wauw! Sommige beestjes hiervan wil ik toch niet graag tegenkomen hoor! Zulke grote kevers en sprinkhanen zijn niet aan mij besteed. Net zoals de spinnen, die een mooi plaatsje hadden gekregen in het museum. Ik durfde eerst zelfs niet te kijken! Daarna gingen we verder naar de panorama. Dit was een beschilderde ruimte met de fauna en flora van Suriname. Het was een rustgevende ruimte met geluiden van de natuur.

De rust werd een beetje verstoord omdat een jonge dame ons kwam halen voor de rondleiding in het park. Gelukkig is dit geen vervelende reden om op te staan omdat ik echt wel alles wou zien. De rondleiding startte met een wandeling door het bos. Soms zijn er doodshoofdaapjes te zien, maar jammer genoeg heb ik er geen gezien. Toch was het een mooie wandeling door de natuur. Wel oppassen geblazen voor de omhooggekomen boomwortels en de spinnenwebben. Ik was de grootste van de groep dus ra ra... wie kreeg er al de spinnenwebben in haar gezicht? Ik! De rondleiding ging verder met een bezoek aan de vlinderkwekerij. We kwamen aan bij een overdekte plaats waar allemaal planten en stuiken bij elkaar stonden. Die worden allemaal gekweekt voor de vlinders omdat dit planten zijn die de vlinders lokken en die ervoor zorgen dat ze eitjes leggen op de bladeren.

De levenscyclus gaat als volgt:

1. De vlinder legt eitjes op de bladeren van bepaalde planten en struiken.

2. Wanneer de eitjes uitkomen, veranderen ze tot rupsen (rupsmetamorfose). De rupsen worden verzameld in een kweekkast waar ze voldoende eten krijgen om te groeien. De eerste kleur van de rups is groen, daarna geel en tot slot bruin. Wanneer de bruine kleur lichter wordt, worden ze uit de kweekkast gehaald en geplaatst in een andere kweekkast.

3. De rups gaat poppen en ziet eruit als een droog blaadje, een droge tak, bamboe of zelfs een gouden sieraad. Ze nemen deze kleur aan om zich te beschermen tegen de vijand.

4. De popjes worden 'geplukt' en door middel van een lijmpistool opgehangen in een andere kweekkast. Een kleine pop komt al uit na een dag. Een grotere pop komt uit binnen twee weken. Een mooie rups is nu veranderd in een prachtige vlinder. De cyclus kan weer opnieuw beginnen.

Onze dag werd verdergezet... We gingen een kijkje nemen bij de schildpadden en slangen. Net zoals de vlinderpoppen worden deze dieren ook gekweekt voor export naar Europa en andere delen van Zuid-Amerika. Weten jullie hoe je het verschil kan zien tussen een mannelijke schildpad en een vrouwelijke schildpad? Als je een schildpad omdraait op zijn/haar rug kan je het verschil zien. Een mannelijke schildpad heeft een holte vanonder en een vrouwelijke schildpad niet. Bovendien zijn de mannetjes ook groter dan de vrouwtjes. De schildpadden leggen hun eieren gewoon op de grond. De verzorgers halen de eiren weg omdat andere schildpadden deze kunnen opeten. Ze worden in bakken gelegd waar het vijf maanden duurt voor de jonge dieren geboren worden. De pasgeboren schildpadden worden groot gebracht voor de export en de volwassen schildpadden worden gehouden voor het paren. Zo is er steeds een komen en gaan van schildpadden.

We mochten ook een kijkje nemen bij de tapijtslangen. Zij worden ook gekweekt voor de export en worden groot gebracht doormiddel van levende ratten. Elke week krijgen de slangen 1 rat. Er is voldoende tijd nodig om dit te laten verteren. Ik had de vraag gesteld aan onze gids of ik een slang mocht vasthouden, maar jammer genoeg was er geen opzichter aanwezig om hierbij te helpen.

Na de rondleiding werd het tijd voor een hapje en een drankje. Het was weer serieus warm vandaag dus voldoende drinken is belangrijk. We moesten lang wachten op het eten omdat alles vers werd klaargemaakt. We spendeerden ondertussen onze tijd in de vlindertuin. Het was zeer mooi, maar ik had wel veel meer vlinder verwacht. De beestjes kwamen ook niet gemakkelijk op ons zitten. Er was wel één soort die ik kon nemen met mijn vingers. Zo kon iedereen toch nog enkele foto's maken.

 Een lekkere portie Surinaamse bami, kip en kousenband, mmmm!

Niets anders dan eten hier in het verre Suriname, maar we eten wel lekkere Belgische kost! Bij gebrek aan een ovenschotel en een deftige oven, hebben we maar een ovenschotel gemaakt zonder deze schotel en zonder oven. Gewoon een stapeltje op het bord en het is even lekker! Aardappelen met gehakt, appelmoes en gemalen kaas! WE LOVE IT!

Einde van een prachtige dag met toffe meiden!

Dikke kus
xxxxxxx