Dag 48: Holi Phagwa

Woensdag 23 maart 2016

Lieve lezers,

Holi Phagwa is een hindoeïstisch feest dat elk jaar wordt gevierd rond de maand maart. Het is een combinatie van een lentefeest, een feest van de overwinning van het goede op het kwade en een Nieuwjaarsfeest. Wanneer je door de straten van Suriname loopt zie je duidelijke kenmerken van dit feest. Veel muziek en het meest opvallende is natuurlijk het strooien van gekleurd poeder, gekleurd water en parfum. Onze lieve huisbazen kwamen ons uitnodigen voor enkele feestjes bij familie en vrienden. Het leek ons wel leuk dus hier zeiden we geen nee tegen. Snel omkleden en we konden vertrekken. Het leek me leuk om een lange witte t-shirt aan te doen zodat de verschillende kleuren poeder goed tot uiting konden komen. Onze eerste stop was een beetje verderop bij de ouders van de huisbaas. Ik kende deze mensen al een beetje van het kinderfeest. We werden weer hartelijk ontvangen door iedereen. We kregen onmiddellijk eten en drinken aangeboden. De typische Surinaamse gastvrijheid. 

Ondertussen hoorden we veel lawaai onze kant opkomen. Het was een wagen vol Surinamers en al helemaal versierd met het gekleurde poeder. Zij gaan in de wijk rond om te zingen en muziek te maken. Ze kwamen ons begroeten en we kregen onmiddellijk gekleurd poeder op ons. Ook de huisbaas vond het leuk om ons te overgieten met knalrood water. Mijn kleedje was al niet meer zo wit als voorheen! 

 Onze toffe huisbaas!

Daarna gingen we met z'n allen verder naar Wanica. Een anders district van Suriname waar het Holi Phagwa feest verder ging. Ook hier werden we vriendelijk ontvangen door iedereen. De drank vloeide rijkelijk bij sommigen en ook hier konden we ons buikje goed rond eten. Ik kreeg geen hap meer door mijn keel! Zoveel eten! We werden nog meer besmeurd met het gekleurde poeder en er werd veel gelachen. Super dat ik deze dag op deze manier kon meemaken. Het is natuurlijk anders dan met heel veel volk bij elkaar te staan. Nu kon ik zien hoe dit in familiale kring gevierd werd. Mijn huisbazen zijn zulke lieve mensen en het was een zeer leuke ervaring! 

We besloten daarna toch nog even naar de Palmentuin te gaan omdat hier van alles plaatsvond wat betreft Holi Phagwa. Het heeft even geduurd voordat een taxi ons wou meenemen. De chauffeurs wouden niet dat de bekleding van de zetels vuil werd. Mij lijkt het logischer dat ze zich hierop hadden voorzien. Al de stagiaires in Suriname willen deze dag meemaken, maar willen niet met de fiets gaan omdat het niet veilig is om terug huiswaarts te keren in het donker. Als de chauffeurs zich zouden voorzien op deze feestdag dan zouden ze ook meer inkomen hebben. Daar ga ik niet van wakker liggen want ik wou het gewoon gezien hebben om zoveel gekleurde mensen bij elkaar te zien. Er waren live optredens en de Palmentuin stond vol. Door de straten liepen honderden mensen omdat er een beetje verder op het Onafhankelijkheidsplein ook van alles te doen was. Iedereen danste vrolijk in het rond en gooide met gekleurd poeder. Niemand kwam eronderuit om de kleren zuiver te houden. Ook bij mij zat het poeder overal! 

Het was superleuk om dit allemaal mee te maken. Het is een aanrader voor iedereen die naar Suriname komt rond deze periode. Er heerst een gezellige sfeer en er is geen haat tussen de mensen. Enkel liefde voor elkaar en plezier maken met elkaar!

Dikke kus

xxxxxxx

Dag 47: Een zwarte dag in de Belgische geschiedenis

Dinsdag 22 maart 2016

Lieve lezers,

Geen vrolijke dag vandaag, ook niet in Suriname. De wereld is weer geteisterd door een van de meest onmenselijke gebeurtenissen. Deze keer in ons klein Belgenlandje. België is in rouw, net zoals alle andere landen overal ter wereld. Iedereen leeft mee met de slachtoffers en hun familie, vrienden en kennissen. Een dag die nooit vergeten zal worden en een dag die voor altijd in ons geheugen gegrift zal staan. Ik zit in Suriname, een prachtig land met een grote diversiteit van mensen. Mensen die wel met elkaar kunnen samenleven in dezelfde maatschappij. Toch is dit niet in elk land vanzelfsprekend. Ik zit dan wel hier, maar de shock was voor mij even groot als iedere andere Belg. Om zo vroeg in de ochtend zo'n telefoontje te krijgen is nooit prettig. Ik zat voor de televisie gekluisterd met wijd opengetrokken ogen. Is dit in ons land gebeurd? De luchthaven waar ik een paar maanden geleden nog stond om naar Afrika te vertrekken. De plek waar we met z'n allen hadden afgesproken. Onwerkelijk. Ik kon en kan het nog steeds niet geloven. Ook de Belgische stagiaires in Suriname zijn in rouw en hun gedachten zijn bij de slachtoffers. 

#PrayForBelgium

Om mijn gedachten te verzetten en mezelf niet nog meer zorgen te maken over de terreurdreiging die er heerst in het Belgenlandje besloot ik leuke kaartjes te schrijven voor familie en vrienden. Ik ben benieuwd wanneer ze zullen aankomen, ook al zal dit op een plek zijn waar België voor een groot stuk veranderd is. 

Dikke kus

xxxxxxx

Dag 45 + dag 46: Tijd voor een leuke paasactiviteit!

Zondag 20 maart 2016 en maandag 21 maart 2016

Lieve lezers,

Op zondag 20 maart geen al te bijzondere dag. Vooral een beetje uitrusten van de superleuke quadtour! Overal een beetje spierpijn, maar gelukkig is dat niet erg. Daarvoor dienen zondagen… lekker lui niets doen!

Op maandag had ik dan mijn paasactiviteit gepland op de Louis Braille School. Ik had er zin in! Ik had toffe opdrachten uitgezocht en ik wou de kinderen achteraf nog verrassen. Een leuke afsluiter om de paasvakantie goed te starten. Wat een top huisgenoot heb ik toch. Charlotte wou meegaan naar de NSBS om te helpen met het dragen van de materialen en om ondersteuning te bieden tijdens de opdrachten. Er hadden twee stagiaires afgemeld dus zij kwamen niet naar stage. Wel jammer aangezien ik op hun steun had gerekend, maar ja dat kan eens gebeuren. Gelukkig had ik Charlotte die me bij alles bijstaat en graag wou helpen. Ik kwam aan op mijn fiets, helemaal bezweet want ik had toch veel materialen bij! Ik zette alles klaar zodat ik een goede start kon maken.

Ik riep de kinderen bij elkaar en legde het doel van de activiteit uit. Er werden afspraken gemaakt zodat de dag goed zou verlopen. Ik was gestart met ‘springen als een paashaas’. De kinderen moesten een ballon tussen hun benen steken en zo naar de andere kant springen. Ze hadden er veel plezier in! Het was ook leuk om te zien dat de slechtzienden onmiddellijk de blinden bij hun hand namen en hen hielpen. Teamwork! De eerste opdracht was voltooid en de groep kreeg twee puzzelstukken.

Toch even meedoen met de kids!

De tweede opdracht was de ‘paasmemory’. De paasmemory was voor de slechtzienden en de andere memory (met Braille) was voor de blinden. Ik had de Braillememory al voorbereid in België. Jammer genoeg ging het niet zo vlot als ik gehoopt had. Ook dit kan eens gebeuren. Iets voorbereiden, maar dat het toch niet lukt. Met ondersteuning van stagiaires konden zij ook plezier beleven aan de memory. De kinderen waren braaf en hadden onderling uitgemaakt wie als eerste zou beginnen met het omdraaien van de kaarten en wie de volgende zou zijn. Bij deze opdracht verliep alles weer vlot en ze vonden het toch moeilijk om op te lossen. Ik had verwacht dat het sneller zou gaan. Het is natuurlijk niet belangrijk hoe snel het gaat, maar hoeveel plezier ze erin beleven om activiteiten te doen.

 Met dank aan Charlotte die mij geholpen heeft!

De derde activiteit was ‘eierlopen’. De kinderen moesten in twee groepen gaan staan en per twee. Beiden kregen een lepel in de mond en moesten hier een pingpongballetje op leggen. Ze moesten zo snel mogelijk naar de overkant lopen en weer terug. Daarna de lepel doorgeven zodat de volgenden konden vertrekken. Het verliep beter als verwacht om ik het zelf ook een moeilijke opdracht vind. Wat zou dat dan niet zijn voor kinderen die weinig of niets zien? Ook dit vonden ze een leuk spelletje. Zekeren wanneer de juffen ook eens meededen of grapjes uithaalden door hen te kietelen. Dat maakt het nog moeilijker om geconcentreerd te blijven en het balletje te laten liggen.

Na de drie eerste opdrachten gaf ik hen een pauze om iets te eten en te drinken. Ik wisselde de activiteiten ook af door eerst iets actief te doen en daarna weer wat rustiger. Op deze manier kunnen ze even op adem komen en hebben ze weer energie voor de volgende actieve opdracht.

Na de pauze was het weer tijd om de volgende spelletjes te doen. De kinderen hadden ondertussen al 6 puzzelstukken verzameld. Nog 6 te gaan! De vierde opdracht was ‘buikballonnen’. Iedereen moest per twee gaan staan en ze kregen per groepje een ballon. Ze moesten verschillende oefeningen doen. Bijvoorbeeld: de ballon tussen de hoofden steken en zo snel mogelijk naar de overkant lopen of de ballon tussen hun buik steken en ook weer naar de overkant lopen. Dat was toch niet gemakkelijk hoor! Zeker als je een groot persoon combineert met een kleiner persoon dan krijg je een grappig zicht! Om deze opdracht af te sluiten mochten ze de ballon kapot maken. Niet iedereen durfde dit omdat de ballon zou kapot springen en dus veel lawaai zou maken. Ze moesten de ballon tussen de buik duwen en elkaar heel hard knuffelen tot de ballon uiteindelijk zou springen. Ik moet eerlijk toegeven hoor… ik durfde het zelf ook niet goed!

 De twee grootste deugnieten!

Tijd voor de vijfde opdracht. Weer iets rustiger zodat iedereen op adem kon komen. Het doel was om één grote paastekening te maken waarbij iedereen een handje moest toesteken. Dit ging heel goed! Iedereen begon er onmiddellijk aan en iedereen hielp elkaar een handje. Uiteindelijk is het een mooi resultaat geworden!

 De voorlaatste puzzelstukken...

Tot slot de zesde opdracht, ‘emmer vullen’. Ik heb deze opdracht niet volledig kunnen afronden omdat het eten al geserveerd werd en anders koud zou worden. iedereen heeft uiteindelijk toch een beetje meegedaan. Bij hun stond een lege emmer. Aan de overkant een emmer met water. Ze moesten weer zo snel mogelijk naar de overkant om een beker te vullen met water. Ze moesten natuurlijk ook terugkomen en het water in de lege emmer overgieten. Jammer dat ik dit niet volledig kon afronden want een waterspelletje met zo’n warm weer is wel eens leuk en zeker een aanrader!

Na de spelletjes mocht iedereen smullen van heerlijk Surinaams eten. It was my lucky day! Bruine bonen met rijst en kip! Heerlijk! Het ziet er misschien niet zo lekker uit, maar dat was het wel!

Mmmmmmmm!

Allemaal lekker smullen!

Daarna kreeg de groep de laatste twee puzzelstukken. Ze mochten bij elkaar gaan zitten en de puzzel vervolledigen. Iedereen hielp hieraan mee. Heel goed want er stond een leuke verassing op hen te wachten! Een lekkere zak met paaseitjes en andere zoetigheden. Want dat is toch waar elk kind van houdt?!

Wat zou er op de puzzel staan?...

Gelukt!

Tijd voor verrassing!

Genieten maar!

Het was een superleuke dag en mijn activiteit was zeker en vast geslaagd. De andere juffen vonden het ook erg leuk dat ik bezig was met de kinderen. Ze genoten van de aandacht en ze vonden de spelletjes heel leuk. We hadden veel plezier met elkaar. Het doet mij plezier dat ik een lach kan toveren op hun gezichten. Dit is waar ik het allemaal voor doe! Kinderen met bepaalde noden gelukkig maken! 

De voormiddag had mij zo uitgeput dat ik wel een dutje kon gebruiken. Daarna namen we weer onze fiets om naar de Macaw te gaan. Een leuke kledingwinkel en andere hebbedingetjes. Ik moest nog op zoek naar een goedkoop lang t-shirt voor Holi Phagwa woensdag. Het is een wit t-shirt zodat de verschillende en felle kleuren poeder mooi tot uiting komen! Ik ben benieuwd hoe dat feest zal zijn!

Dikke kus

xxxxxxxx

Dag 44: Gelijk nen echte op de quad!

Zaterdag 19 maart 2016

Lieve lezers,

Eindelijk was het zo ver! Normaal zou ik vorig weekend gaan quad rijden, maar om de een of andere reden ging dit niet door. Ik keek er dus al een volledige week naar uit. Omstreeks 09.15u vertrokken we met de taxi richting ’T Vat want daar zouden we worden opgehaald door een bus. Omdat we nog een beetje te vroeg waren dronken we eerst nog iets. Een goede koffie om wakker te worden. Het zou eerst een busrit worden van ongeveer een uur omdat we richting Zanderij moesten gaan. De bus was al een beetje te laat, maar geen probleem hé! No spang in Suriname! Met veel plezier vertrok ik. We reden eerst door Lelydorp en kwamen daarna aan in Zanderij. De plaats waar ook de luchthaven is. De begeleiders stonden ons op te wachten en ook de quads stonden al klaar. Natuurlijk moesten we eerst een formulier invullen met onze gegevens en bla bla bla. Ik wou er gewoon onmiddellijk aan beginnen! Er werden afspraken gemaakt zoals: niet elkaar voorbij steken, niet te hard door diepe plassen rijden (omdat er boomstronken liggen) en ook geen overdreven snelheid maken. Nog steeds bla bla bla want ik stond al ongeduldig te wachten om op een quad te kruipen. Eindelijk! Na een korte uitleg over hoe de quad werkt, konden we allemaal een testrit maken. We moesten wel per twee op een quad zitten, maar dit was niet erg omdat we zo konden afwisselen. Ik had toch een beetje de bibbers omdat ik niet had verwacht dat de quads zo groot zouden zijn en zo zwaar… Gelukkig hadden we chance want wij twee kregen een automatic. Geen gezever met schakelen en gewoon lekker gas geven! De testrit was voorbij en we konden van start gaan met de tour. Eerst rustig aan om een beetje te wennen, maar hoe langer ik erop zat, hoe beter het ging. Af en toe maakten we een korte pauze om te drinken, eten, plassen en om de motor te laten afkoelen.

Eindelijk vertrekken!

Even een tussenstop voor een hapje, drankje en plasje

Geen bruggetje om aan te raden...

Zeker met het geluid op bekijken! Ik kreeg een vapeurke!

We reden eerst een stuk door de warme savanne en kwamen zo steeds dichter bij het regenwoud. 

Ik had de schrik al goed te pakken want ik dacht onmiddellijk aan enorme tarantula’s. Geen nood! Een van de begeleiders zei: “Ik heb op voorhand iets gespoten tegen de spin. Er zijn geen spinnen hier.” Nauw nauw… wat een geruststelling! Het kon natuurlijk niet anders dat ik eens vast zou zitten in het zand of in de modder. Niet één keer, maar twee keer. En plezierig dat dit was! Het is fijn om dat ook eens meegemaakt te hebben hé! De begeleiders stonden altijd paraat om ons uit de nood te helpen. Niet enkel door te trekken aan de quad, maar ook door gewoon een duw te geven met de quad waar zij op reden. Tijdens de rit zag de begeleider afdrukken van een jaguar in het zand. Ik werd al helemaal zenuwachtig want stel u voor dat die jaguar nog in de buurt zou zitten… De afdrukken waren vers, maar de begeleider stelde me gerust dat die al lang weg was en niet zou blijven zitten aan de rand van het bos. Ik had zo’n plezier om te crossen door de bossen (het regenwoud genaamd) en door de modder te rijden. Ik voelde mij als een kind op de kermis, zoveel plezier had ik erin. De rit heeft ongeveer 5 uur geduurd dus dat kan we tellen. Ik begon het op het einde toch te voelen in mijn rug en benen, maar het was het allemaal waard! Zeker voor herhaling vatbaar!

We vertrokken op het gemak terug naar de startplaats en gingen daarna terug met de bus richting Lelydorp. Hier nuttigden we een Chinese maaltijd. Superlekker!

Daarna was het terug richting Paramaribo… Wat een fantastische dag vol actie!

Dikke kus

xxxxxx