Dag 36: Surinaams verjaardagsfeestje

Vrijdag 11 maart 2016

Lieve lezers,

Op vrijdag is het zwemdag op de Louis Brailleschool en ook deze keer ging ik graag mee. We vertrokken met z’n allen richting de Oase. Tijd voor weer een nieuwe zwemles. Gelukkig kon C. wel mee het water in. Zijn papa had deze keer wel zijn zwembroek meegegeven. Hij durfde niet veel te doen omdat hij ooit gestoken is geweest door een daas. Sindsdien heeft hij erg veel bang om gestoken te worden waardoor hij enkel aan de rand van het zwembad wilt zitten. Aangezien ik C. individuele begeleiding geef, wou ik hem ook helpen in deze situatie. Op eens speelse manier ging ik aan de slag met hem. Springen en kwaken als een kikker, met de bal spelen enzovoort. Hij had er plezier in en hij ging steeds verder het water in. Af en toe deinsde hij terug en ging hij onmiddellijk terug naar de kant. Ik dwong hem niet om dingen te doen omdat dit ook het omgekeerde effect kan hebben. Hij nam zelf het initiatief om al dan niet mee te doen. Hij heeft veel gelachen en ook enkele keren mijn naam geroepen. Dit doet hij anders nooit dus dit was voor mij een teken dat ik door hem aanvaard word. Ook met R. had ik een speelse zwemles achter de rug. Hij doet nog niet mee met de echte lessen, maar is bezig met watergewenning. Zodra de grote kinderen in het grote bad mogen, kan de juf zich volledig concentreren op de kleinere leerlingen. Het niveauverschil is anders te groot. Eenmaal terug in de bus vroeg een leerling waarom ik niet met hem gespeeld had. Ik vond dit zo erg dat hij dit vroeg omdat hij zich hier echt op verheugd had. Ik heb hem beloofd om de eerstvolgende keer met hem te spelen. Jammer genoeg kan ik niet met iedereen tegelijk spelen!

Na de zwemles had ik mij even teruggetrokken in het lokaal om enkele dingen te noteren. Ik was weer heel moe door in het water te zitten, maar ook door te spelen. Ik was dus blij dat ik even apart zat om tot rust te komen. Jorda kwam aan mij vragen of ik het leeg dossier van de SOOS wou doorsturen naar de directrice. Het dossier dat ik samen met een andere stagiaire heb gemaakt. Geen probleem dus ik deed dit onmiddellijk. Jorda bedankte mij vriendelijk door het volgende te zeggen: “Erg bedankt gudu!”. ‘Gudu’ betekent ‘schatje’. Zo lief van haar!

Ik besloot toch iets nuttigs te doen dus ging ik naar de Braille Unit. Zij kunnen altijd hulp gebruiken dus ging ik even vragen of ze hulp nodig hadden met iets. De vorige stagiairs waren begonnen met het sorteren van de Brailleboeken en hierbij de soort te noteren. Dus alle geschiedenisboeken moeten samen gezet worden met daaronder een papier met ‘geschiedenis’ op. Zo is er een duidelijk overzicht in de Braille Unit en is het dus ook gemakkelijker om bepaalde boeken terug te vinden. Het laatste uur van de dag vloog snel voorbij!

Van dat zwemmen was ik zo moe geworden dat ik in de namiddag wel een dutje kon gebruiken. Ik had bovendien barstende hoofdpijn dus kroop ik voor een uurtje mijn bed in. Daarna zijn we op pad geweest op zoek naar een leuk verjaardagscadeautje voor Sarah. Het dochtertje van de eigenaars van onze nieuwe woning. We waren namelijk uitgenodig op haar verjaardagsfeestje. We dachten: oh wat leuk, dan kunnen we dat ook eens meemaken! We maakten ons klaar en gingen met ons cadeautje naar hen toe. Mijn ogen vielen bijna uit mijn oogkassen! Kinderfeestje?! Het leek mij eerder op een decadente sweet sixteen party! WAUW! We werden door iedereen hartelijk ontvangen en iedereen bood ons hapjes en drankjes aan. Om jullie een beeld te geven van het feest zal ik jullie eens vertellen wat er allemaal aanwezig was. Om te beginnen waren er verschillende soorten luchtkastelen voor de kinderen. Een gewoon springkasteel, een luchtkasteel met schuim, een luchtkasteel met een glijbaan en een zwembad met trappelbootjes. Hierrond stonden verschillende kraampjes met lekeernijen voor de kinderen: poffertjes, popcorn, suikerspin en patat (frieten). Charlotte en ik hadden natuurlijk onze zinnen gezet op het frietkraam. Zodra de frieten gebakken waren, stonden we paraat! Dat was zo lekker! Ondertussen werden we door het ingehuurd personeel vriendelijk bediend. Drank à volonté dus daar zeiden we geen neen tegen! Er bleven steeds meer mensen toestromen met allerlei cadeautjes. Ondertussen werd er door de dj afgeroepen dat de taart zou aangesneden worden. Iedereen verzamelde zich rond te tafel om de taart te bewonderen. Het thema was volgens mij ‘Aladin’. Voor de kinderen waren er ook piñata’s, een grabbeldoos vol met cadeaus en goed uitziende snoepborden die ze meekregen naar huis. Voor de volwassenen waren er fruitcocktails en een uitgebreid buffet met Surinaams (en heel pikant) eten. Tijdens het eten werd er een show opgevoerd door een buikdanseres en iedereen genoot met volle teugen van de avond! Ik denk dat ik tegen het einde geen ogen meer had want ze bleven eruit vallen van verbazing. Wat een avond! Iets om nooit meer te vergeten!

Dikke kus

xxxxxxxx